Οι 5 γλώσσες της αγάπης των παιδιών

 Ας μιλήσουμε για κάτι πολύ πολύ σημαντικό... για την ΑΓΑΠΗ!!! Για την ακρίβεια, για μια ολόκληρη φιλοσοφία γύρω από τις γλώσσες της αγάπης, που αναλύει υπέροχα ο Gary Chapman στα βιβλία του. Αυτή τη φορά όμως θα επικεντρωθούμε σε ότι πολυτιμότερο έχουμε, στα παιδιά!

Η αγάπη είναι το θεμέλιο της σχέσης γονιού-παιδιού και οπλίζει το παιδί με σιγουριά, ασφάλεια και υγιή αυτοεκτίμηση! Και όταν μιλάμε για αγάπη, εννοούμε την πραγματική αγάπη, την ανεπιφύλακτη, μια αγάπη πλήρης που αποδέχεται και επιβεβαιώνει ένα παιδί γι’ αυτό που είναι και όχι γι’ αυτά που κάνει. Ότι και αν κάνει το παιδί ο γονιός εξακολουθεί να το αγαπάει. Δεν αγαπάμε υπό όρους! Μόνο δίνοντας ανεπιφύλακτη αγάπη στα παιδιά μας θα είμαστε σε θέση να τα καταλάβουμε σε βάθος και να αντιμετωπίσουμε τις συμπεριφορές τους και αυτά θα νιώθουν καλά για τον εαυτό τους και θα είναι σε θέση να ελέγξουν το άγχος και τη συμπεριφορά τους καθώς μεγαλώνουν. Έτσι θα είναι πιο δεκτικά, δραστήρια διανοητικά, κοινωνικά, πνευματικά, θα αναπτύσσουν όμορφες σχέσεις και θα έχουν πολύ περισσότερες πιθανότητες να ξεδιπλώσουν όλες τις δυνατότητές τους.

Μπορεί να αγαπάμε αληθινά το παιδί μας, αν όμως εκείνο δεν το αισθάνεται, δεν θα νιώθει ότι αγαπιέται. Και πως θα αισθανθεί την αγάπη μας; Αν μιλάμε στη δική του γλώσσα αγάπης. Αν μιλάμε τη γλώσσα της αγάπης του άλλου, μπορούμε να γεμίσουμε τη «συναισθηματική δεξαμενή» του με αγάπη.

Οι γλώσσες της αγάπης είναι πέντε:

• Σωματική επαφή
• Λόγια επιβεβαίωσης
• Ποιοτικός χρόνος
• Δώρα
• Πράξεις φροντίδας

 

Σε τι διαφέρουν οι γλώσσες αγάπης των παιδιών:

Τα μικρά παιδιά δεν έχουν μια κύρια γλώσσα αγάπης, όπως οι ενήλικες. Μάλιστα, μέχρι την ηλικία των 5 χρόνων συνήθως δεν παρουσιάζουν καμία προτίμηση ως προς κάποια γλώσσα αγάπης. Γι’ αυτό και είναι σημαντικό να τους μιλάμε σε όλες τις γλώσσες αγάπης για να είμαστε σίγουροι ότι γεμίζουν αγάπη, αλλά και για να τις μάθουν να τις μιλούν και τα ίδια. Από τα 5 και μετά είναι πιο εύκολο να διακρίνουμε μια κύρια γλώσσα αγάπης, αλλά και πάλι αυτό είναι πολύ εύκολο να αλλάξει μεγαλώνοντας. Η γλώσσα αγάπης των παιδιών δεν είναι κάτι σίγουρο και σταθερό. Και φυσικά μπορεί να αλλάξει και στην εφηβεία, που είναι έτσι και αλλιώς μία δύσκολη περίοδος αλλαγής και μετάβασης προς την ενηλικίωση.

 

Πως εκδηλώνονται οι πέντε γλώσσες της αγάπης των παιδιών:

 

Σωματική επαφή:

Τα μωράκια λαχταρούν απλά στοργική σωματική επαφή (αγκαλιές, φιλιά, χάδια). Ακόμη και το άλλαγμα της πάνας, το ντύσιμο, το μπάνιο και το τάισμα, εμπεριέχουν σωματική επαφή. Όσο μεγαλώνουν οι αγκαλιές, τα φιλιά και τα χάδια δεν θα χαθούν, όμως προστίθενται και άλλα: άγγιγμα σε χέρι/ώμο, φιλικό χτύπημα στην πλάτη, χάδι στα μαλλιά, κουβάλημα στους ώμους, πάλη στο πάτωμα, αεροπλανάκι στον αέρα, στροβιλίσματα του παιδιού, γαργαλητό, παιχνίδια με παλαμάκια (περνά-περνά η μέλισσα), διάβασμα αγκαλιά στην πολυθρόνα, κλείσιμο των ματιών (έκπληξη), “κόλλα το”, ομαδικά αθλήματα, υποδοχή και αποχαιρετισμός για το σχολείο με αγκαλιά/φιλί. Επίσης όταν τα παιδιά πονάνε ή είναι άρρωστα χρειάζονται περισσότερο χρόνο για παρηγοριά με σωματική επαφή.

Τα αγόρια, όπως και τα κορίτσια, χρειάζονται και αυτά τη σωματική επαφή. Ας μην τους τη στερούμε λόγω του φύλου τους!

Στα αγόρια, μεγαλώνοντας, η σωματική επαφή μπορεί να είναι πιο δυναμικού και βίαιου τύπου (πάλη, σπρωξίματα, χτυπήματα στο παιχνίδι, κεφαλοκλείδωμα, χειρονομίες όπως “κόλλα το”).

Επίσης, πολύ σημαντικό είναι να μην επιβάλλουμε στα παιδιά με το ζόρι τη φυσική επαφή. Ειδικά σε μεγάλα παιδιά στην εφηβεία. Βήμα-βήμα ώστε να νιώθουν εκείνα άνετα.

 

Λόγια επιβεβαίωσης:

Είναι πολύ σημαντικό να λέμε στα παιδιά μας «Σ’ αγαπώ», να ενθαρρύνουμε τις προσπάθειές τους και να τους επαινούμε για κάτι που κάνουν καλά! Προσοχή όμως με τους επαίνους, γιατί θέλουμε να έχουν βαρύτητα, να είναι πραγματικοί και αιτιολογημένοι. Αν χρησιμοποιούνται υπερβολικά συχνά, θα έχουν ελάχιστη θετική επίδραση. Και επιπλέον, αν τα παιδιά μας περιμένουν να ακούσουν το «μπράβο» σε ότι κάνουν, όταν βρεθούν σε ένα περιβάλλον που δεν θα ακούσουν έπαινο, θα υποθέσουν ότι κάτι δεν πάει καλά και θα αγχωθούν.

Η ένταση της φωνής μας έχει μεγαλύτερη επίδραση στην αντίδραση του παιδιού απ’ ότι τα λόγια μας. Και φυσικά η επιβολή απαγορεύσεων μπορεί να οδηγήσει στην αντίθετη κατεύθυνση. Καθοδηγούμε τα παιδιά μας με θετικό τρόπο και με στοργή, σκεπτόμενοι πως να τα βοηθήσουμε να αναπτύξουν ιδιότητες που θα τους χρησιμεύσουν στο μέλλον. Τα επιβεβαιωτικά λόγια καθοδηγούν το παιδί.

*Ιδέες για γονείς:

Αφήνουμε σημειώματα με ενθαρρυντικά μηνύματα ή λόγια αγάπης στα παιδιά μας σε διάφορα σημεία του σπιτιού, στην τσάντα τους ή τους στέλνουμε sms (για τα μεγαλύτερα παιδιά). Όταν λείπουμε μακριά, τηλεφωνούμε στα παιδιά μας για να τους πούμε ότι τα σκεφτόμαστε και τα αγαπάμε. Όταν είναι κακοδιάθετα τους θυμίζουμε τους λόγους που είμαστε περήφανοι για αυτά. Καληνυχτίζουμε τα παιδιά μας με ένα «σ 'αγαπώ». Κρεμάμε τις ζωγραφιές τους σε σημεία που θεωρούν σημαντικά. Όταν γίνεται κάποιο λάθος ή ατύχημα στην προσπάθειά τους να κάνουν κάτι χρήσιμο, χρησιμοποιούμε πρώτα λόγια αναγνώρισης που δείχνουν ότι ξέραμε τις καλές προθέσεις τους.

Για τα παιδιά που τα λόγια επιβεβαίωσης είναι η κύρια γλώσσα αγάπης τους τα «μη», οι απαγορεύσεις, τα αρνητικά σχόλια, οι φωνές και οι τσακωμοί είναι καταστροφικά και τους δείχνουν έλλειψη αγάπης.

 

Ποιοτικός χρόνος:

Ο ποιοτικός χρόνος σημαίνει εστιασμένη, απερίσπαστη προσοχή και είναι το δώρο της παρουσίας των γονιών στο παιδί. Το κάνει να νιώθει το πιο σημαντικό άτομο στον κόσμο για τον γονιό του. Φυσικά για να το πετύχουμε μπορεί να χρειαστεί να αφήσουμε για λίγο τις δουλειές μας στην άκρη ή να αλλάξουμε προτεραιότητες. Μπορούμε να εντάξουμε και το παιδί μας στις καθημερινές δουλειές μας, αντί να περιμένουμε να τελειώσουμε πρώτα, και να το μετατρέψουμε σε παιχνίδι. Στον ποιοτικό χρόνο είναι απαραίτητη η θετική βλεμματική επαφή από τον γονιό. Όταν μας μιλάει το παιδί είναι πολύ σημαντικό να σταματήσουμε ότι κάνουμε για λίγο και να το κοιτάξουμε στα μάτια. Ποιοτικός χρόνος δεν σημαίνει μόνο ότι κάνουμε πράγματα μαζί με το παιδί, μπορεί να έχουμε μια ποιοτική συζήτηση (ώστε να το γνωρίσουμε καλύτερα), αποκαλύπτοντας ιστορίες από το δικό μας παρελθόν, να μοιραστούμε σκέψεις και συναισθήματα. Ακόμη μπορούμε να διαβάσουμε στο παιδί μια ιστορία ή να δούμε μαζί το αγαπημένο του παιδικό, να πάμε μια βόλτα, να παίξουμε μαζί του στην παιδική χαρά (και όχι απλά να το παρακολουθούμε από μακριά), να χορέψουμε, να τραγουδήσουμε ή απλά να φάμε μαζί του.

Για το παιδί που ο ποιοτικός χρόνος είναι η γλώσσα αγάπης του, ακόμη και η αρνητική προσοχή μοιάζει προτιμότερη από το να μην του δίνουν καθόλου προσοχή.

 

Δώρα:

Αν το παιδί σας θέλει να χαρίζει δωράκια στη δασκάλα του, αν παίρνοντας ένα δώρο παρατηρεί την κάθε λεπτομέρεια στο περιτύλιγμα/συσκευασία, αν το ανοίγει με επιφωνήματα και επιζητά την προσοχή σας καθώς το κάνει, αν βρίσκει ένα ειδικό σημείο στο δωμάτιό του για το δώρο, αν το επιδεικνύει παντού με καμάρι, τότε μάλλον η κύρια γλώσσα αγάπης του παιδιού σας είναι τα δώρα.

Η προσφορά ενός δώρου είναι έκφραση αγάπης και εκτίμησης και προσφέρεται χωρίς ανταλλάγματα. Είναι η χαρά της προσφοράς, μία ένδειξη ευγνωμοσύνης. Το πραγματικό δώρο δεν αποτελεί ανταμοιβή για υπηρεσίες, για να κάνει το παιδί τις δουλειές που του αναθέτουμε. Αυτό είναι «δωροδοκία» και όχι εκδήλωση αγάπης. Το δώρο πρέπει να είναι κάτι που θα έχει σημασία (όχι οικονομική, αλλά συναισθηματική) και ιδανικά να ταιριάζει με τα ενδιαφέροντα του παιδιού. Δεν έχει σημασία αν το φτιάξαμε ή το αγοράσαμε. Μπορεί να είναι και δώρο «της φύσης». Αυτό που έχει σημασία είναι ότι το σκεφτήκαμε και ότι κάθε φορά που θα βλέπει το δώρο μας θα του θυμίζει ότι το αγαπάμε.

Αν τα δώρα είναι η γλώσσα αγάπης του παιδιού σας μπορείτε να έχετε φυλαγμένα μερικά δωράκια μικρού κόστους (για όποτε αισθάνεστε ότι υπάρχει ανάγκη να το δώσετε, μπορείτε να έχετε ιδιαίτερα χαρτιά περιτυλίγματος ή κουτιά για να τυλίγεται τα δωράκια του, μπορείτε να κρύψετε ένα δωράκι στην τσάντα του για να το βρει αργότερα, μπορείτε να έχετε μαζί σας σνακ για να του δίνετε όταν είστε έξω, να του μαγειρέψετε το αγαπημένο του φαγητό ή επιδόρπιο, να του σερβίρετε το φαγητό του με ξεχωριστό τρόπο (ιδιαίτερη πιατέλα ή να ζωγραφίσετε με τα υλικά), μπορείτε να οργανώσετε ένα κυνήγι θησαυρού (με χάρτη και δώρο-έκπληξη) ή να οργανώσετε ένα πάρτι έκπληξη για τα γενέθλιά του.

 

Πράξεις φροντίδας:

Ως γονείς φροντίζουμε τα παιδιά μας, όμως σκοπός μας είναι να καλύψουμε κυρίως τις φυσικές ανάγκες τους. Για το παιδί που οι πράξεις φροντίδας είναι η γλώσσα αγάπης του, η εξυπηρέτηση και η προσφορά μας το αναπτύσσουν και συναισθηματικά. Η βοήθεια στα μαθήματα, στις προπονήσεις αθλημάτων, η επιδιόρθωση παιχνιδιών, το τάισμα, το άλλαγμα πάνας, το μπάνιο, το ντύσιμο είναι μερικές πράξεις φροντίδας. Αυτές οι πράξεις πρέπει να είναι κατάλληλες για την ηλικία κάθε παιδιού. Ναι μεν τα φροντίζουμε, αλλά όταν είναι έτοιμα τους διδάσκουμε πως να φροντίζουν και να εξυπηρετούν τον εαυτό τους και αργότερα τους άλλους. Είναι σημαντικό μέσα από το παράδειγμά μας να τους δείξουμε την προσφορά και την βοήθεια στους άλλους, ίσως και μέσα από τη συμμετοχή μας σε εθελοντικά προγράμματα μαζί με το παιδί μας.

Η φροντίδα του παιδιού μας είναι υποχρέωσή μας, αλλά όχι σκλαβιά. Η στοργική φροντίδα δεν επιβάλλεται, ούτε εξαναγκάζεται, αλλά είναι ένα δώρο που δίνεται ελεύθερα, επειδή θέλουμε να δώσουμε την ενέργειά μας στους άλλους. Αν λοιπόν δυσανασχετούμε επειδή εξυπηρετούμε τα παιδιά μας, παρεμποδίζουμε σοβαρά τη συναισθηματική τους ανάπτυξη.

 

Πως ανακαλύπτουμε την κύρια γλώσσα αγάπης του παιδιού μας:

• Παρατηρούμε πως εκφράζει την αγάπη του σε εμάς.
• Παρατηρούμε πως εκφράζει την αγάπη του στους άλλους.
• Ακούμε τι ζητάει συχνότερα.
• Παρατηρούμε για ποιο λόγο παραπονιέται συχνότερα.
• Του δίνουμε το δικαίωμα να διαλέξει ανάμεσα σε δύο επιλογές, από δύο διαφορετικές γλώσσες αγάπης (πχ «θα προτιμούσες να πάμε μαζί για γυμναστική ή να ψωνίσουμε καινούργια παπούτσια;», δηλ. επιλογή ανάμεσα σε ποιοτικό χρόνο και δώρο). Αν μετά από μερικές βδομάδες δείτε ότι οι περισσότερες επιλογές του τείνουν προς μία γλώσσα αγάπης, μάλλον αυτή είναι και η κύρια γλώσσα του.

 

Μην ξεχάσετε να διαβάσετε και για τους ενήλικες:

Οι 5 γλώσσες της αγάπης

Για περισσότερες πληροφορίες, ερωτήσεις, τεστ, βίντεο επισκεφτείτε τη σελίδα www.5lovelanguages.com

Τα βιβλία που έχω εγώ στα ελληνικά είναι:

• «Οι 5 γλώσσες της αγάπης», Gary Chapman, εκδ. Κλειδάριθμος
• «Οι 5 γλώσσες της αγάπης που καταλαβαίνουν τα παιδιά», Gary Chapman & Ross Campbell, εκδ. Μίνωας

Η ανάρτηση δεν είναι χορηγούμενη.

Άρνηση εγκυμοσύνης

Έχεις ακούσει για την άρνηση εγκυμοσύνης; Εγώ όχι μέχρι χθες το βράδυ. Είναι ένα περίεργο φαινόμενο που αγγίζει το υπερφυσικό (στο δικό μου μυαλό τουλάχιστον). Θυμίζει περισσότερο ταινία επιστημονικής φαντασίας ή μάλλον θρίλερ, αλλά δυστυχώς είναι αλήθεια. Και υπάρχει γύρω μας σε μεγαλύτερο βαθμό από ότι θα μπορούσα να φανταστώ!

Χθες αργά το βράδυ και αφού κοίμισα τα παιδιά αποφάσισα να αράξω στον καναπέ παρέα με την τηλεόραση. Κάνοντας ζάπινγκ, καθώς δεν έβρισκα τίποτα ενδιαφέρον, πέρασα και από την ΕΡΤ (πράγμα υπερ-σπάνιο για μενα) και εκεί απλά κόλλησα. Πέτυχα μια γαλλική ταινία κοινωνικο-δραματική, βασισμένη σε αληθινά γεγονότα. 

The unexpected child (Το παιδί που δεν περίμενα)

Η υπόθεση:

Παντρεμένη, με μια 7χρονη κόρη, η Ζοανά είναι ευτυχισμένη, μέχρι τη νύχτα που γεννάει εντελώς αναπάντεχα. Σοκαρισμένη, εγκαταλείπει το παιδί. Το μωρό εντοπίζεται αργότερα ζωντανό, αλλά εκείνη κατηγορείται για απόπειρα παιδοκτονίας. Η Ζοανά δεν καταλαβαίνει και επιμένει πως δεν ήταν έγκυος.
Βιώνοντας την απόρριψη όλων, είναι αναγκασμένη να εξηγήσει τις πράξεις της στο δικαστήριο, αλλά και στην οικογένεια και τους φίλους της. Πρέπει επίσης να δεθεί σαν μητέρα με το παιδί που απέκτησε ξαφνικά. Με τη βοήθεια της δικηγόρου της και μιας οργάνωσης, αποφασίζει να παλέψει εκ μέρους όλων των γυναικών που βίωσαν αυτό το φαινόμενο: την άρνηση εγκυμοσύνης.

(πηγή: www.ertflix.gr)

Το θέμα της ταινίας με σόκαρε και με έβαλε σε πάρα πολλές σκέψεις: άρνηση εγκυμοσύνης. Δεν είχα ξανακούσει ποτέ μου αυτόν τον όρο και ούτε καν φανταζόμουν ότι αυτό θα μπορούσε να συμβαίνει στην πραγματικότητα. Από τις διαφημίσεις κιόλας googlαρα για να δω τι πραγματικά συμβαίνει και αν αυτά που έβλεπα στην ταινία μπορούσαν πράγματι να ισχύουν. Και η πραγματικότητα με σόκαρε!

Τι είναι η άρνηση εγκυμοσύνης;

Είναι ένα φαινόμενο κατά το οποίο η γυναίκα δεν αντιλαμβάνεται ότι είναι έγκυος. Και θα μου πεις: πως γίνεται αυτό; Και όμως γίνεται. Και δεν μιλάμε μόνο για γυναίκες με ψυχιατρικό ιστορικό, που είναι οι προφανείς ύποπτοι. Εδώ πρόκειται για την οποιαδήποτε. Για κάποιον αδιευκρίνιστο λόγο ο εγκέφαλος της μητέρας αποφασίζει ότι αρνείται την προκείμενη εγκυμοσύνη και αποκρύπτει απ' το ίδιο το σώμα της τα προφανή συμπτώματα κύησης. Με λίγα λόγια η γυναίκα έχει περίοδο, δεν παρουσιάζει ναυτίες, ζαλάδες ή κόπωση, δεν πρήζεται το στήθος της και δεν φουσκώνει η κοιλιά της!!! Το βάρος μπορεί να αυξηθεί ελάχιστα κατά 3-5 κιλά, οπότε απλά φαίνεται σαν να πήρε λίγα κιλάκια. Η ίδια η κύηση γίνεται αόρατη! Τρελό, έτσι; Και μάλιστα η κύηση αυτή δεν γίνεται αντιληπτή ούτε από επαγγελματίες υγείας, αν δεν γίνουν εξετάσεις για εγκυμοσύνη.

Φαντάσου λοιπόν το σοκ της μητέρας που μαθαίνει για την εγκυμοσύνη της στο 3ο τρίμηνο (στις πιο λάιτ περιπτώσεις). Ή ακόμη χειρότερα, τον πανικό της γυναίκας που απλώς την πιάνουν έντονοι κοιλιακοί πόνοι και ξαφνικά από το πουθενά γεννάει, πολλές φορές μόνη και αβοήθητη. Σαν σκέψη και μόνο μου φαίνεται πραγματικός εφιάλτης! Αυτή η γυναίκα δεν έχει τον χρόνο να συνδεθεί με το μωρό της και να το αποδεχτεί, αφού καλά καλά δεν έχει καταλάβει τι έγινε... αφού δεν περίμενε παιδί! Σε αρκετές περιπτώσεις η μητέρα από το έντονο σοκ μπορεί να προβεί σε κακοποίηση ή βρεφοκτονία, συνήθως χωρίς να καταλαβαίνει τι κάνει και συνειδητοποιώντας το μέρες, βδομάδες ή και μήνες αργότερα.

Ψάχνοντας το θέμα διάβασα για αρκετά τέτοια περιστατικά άρνησης εγκυμοσύνης ανά τον κόσμο. Μάλιστα βρήκα αναφορά για μία έρευνα που δείχνει ότι στατιστικά δεν είναι τόσο σπάνιο όσο μπορεί να φαίνεται. Και όλο αυτό με έβαλε σε σκέψεις. Τόσα χρόνια έχω διαβάσει για πολλές περιπτώσεις εγκατάλειψης βρέφους στην Ελλάδα και για γυναίκες που γέννησαν μόνες τους στα κρυφά με κίνδυνο της ζωής τους. Πολύ εύκολα χαρακτήριζα όλες αυτές τις γυναίκες με τα χειρότερα λόγια. Και όχι μόνο εγώ αλλά και εκατοντάδες άλλοι στα ΜΜΕ και τα social media. Και δικαιολογημένα θα έλεγα. Τελικά όμως ήταν δικαιολογημένα; Διάβασα για περιπτώσεις που ο σύντροφος ή οι γονείς της γυναίκας υποστήριζαν ότι δεν αντιλήφθηκαν την εγκυμοσύνη και σκεφτόμουν "Μα είναι δυνατόν; Μας κοροϊδεύουν; Την κοιλιά δεν την είδαν;". Μήπως όμως αυτό το φαινόμενο είναι πραγματικά γύρω μας και δεν το έχουμε αντιληφθεί; 

Μπορεί όλη αυτή η ιστορία να φαίνεται τρελή και παράλογη, αλλά και πριν γίνει γνωστή η επιλόχειος κατάθλιψη και μελετηθεί, έτσι φάνταζε και αυτή. Επίσης οι γυναίκες που έπασχαν από επιλόχειο και είχαν κακοποιητικές ή αυτοκτονικές τάσεις αντιμετωπίζονταν ως ένοχες. Εννοείται πως δεν τους βάζω όλους στο ίδιο καζάνι. Φυσικά υπάρχουν και άνθρωποι που κάνουν όλα αυτά τα αποτρόπαια πράγματα συνειδητά. Όμως μαζί με τα ξερά μήπως καίγονται και κάποια χλωρά που πράττουν ασυνείδητα; Δυστυχώς, σύμφωνα με αυτά που διάβασα, δεν υπάρχει νομικό πλαίσιο που να καλύπτει αυτό το φαινόμενο και να αντιμετωπίζει με επιείκεια τις γυναίκες που το βίωσαν.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι το φαινόμενο της άρνησης εγκυμοσύνης είναι μια τρανταχτή απόδειξη της δύναμης που έχει το μυαλό μας πάνω στο σώμα μας.

Αν ενδιαφέρεσαι να δεις την ταινία μπορείς να τη βρεις στο ertflix μέχρι της 20/12. Το ertflix είναι η διαδικτυακή πλατφόρμα της ΕΡΤ που παρακολουθείς δωρεάν σειρές και ταινίες (κάτι σαν το ελληνικό netflix).