10 Πασχαλινές Κατασκευές DIY (+εκτυπώσιμα)

Τα σχολεία είναι κλειστά και τα παιδάκια μας διακοπάρουν ολημερίς στο σπίτι ετοιμοπόλεμα! Πως τα απασχολούμε δημιουργικά; Μα φυσικά με πασχαλινές κατασκευές! Ξέρω ότι όλες οι οθόνες στο σπίτι λειτουργούν εναντίον μας, αλλά η δημιουργία και η φαντασία θα κερδίσουν τελικά, τουλάχιστον κάποιες ώρες!

Πάμε να σας δείξω μερικές από τις κατασκευές με τις οποίες απασχολώ τα μικρά μου αυτές τις μέρες. Ως επί το πλείστων είναι εύκολες για (προ)νηπιακή ηλικία, αλλά μπορούν να αξιοποιηθούν και για απασχόληση μεγαλύτερων παιδιών. 

1. Αυγά και λαγουδάκια

Ζωγραφίσαμε πασχαλινά αυγουλάκια και λαγουδάκια. Τα σχεδιάκια τα βρήκα στο pinterest και απλά τα αντέγραψα.

Μετά κόψαμε τα λαγουδάκια και σε αυτά που ήταν με κόκκινο χαρτόνι κολλήσαμε μια μικρή ουρίτσα από βαμβάκι. Σχεδιάσαμε το σχήμα του αυγού σε παλιά περιοδικά και τα κόψαμε και αυτά. Έτσι κάθε αυγό είναι διαφορετικό!

Στολίσαμε την πόρτα του παιδικού δωματίου. Όλος ο σχεδιασμός ήταν του ταρζανάκου μου, οπότε είναι πολύ περήφανος για τη διακόσμηση! Το αστέρι στην πόρτα είναι απλά το αγαπημένο του και δεν το έχουμε αποχωριστεί από τα Χριστούγεννα (και ούτε βλέπω να φεύγει).

2. Χάρτινα καλαθάκια

Φτιάξαμε μικρά χάρτινα καλαθάκια για τους νονούς μας και τα γεμίσαμε με κουλουράκια. Για το σχεδιασμό χρησιμοποιήσαμε χαρτόνι 15x15 εκ. και σχεδιάσαμε γραμμές ανά 5εκ. Μετά κόψαμε όλες τις γραμμές μέχρι το κεντρικό τετράγωνο (βλέπε φώτο, θα βοηθήσει). Τις διπλώσαμε και τις κολλήσαμε σχηματίζοντας ένα καλαθάκι. Για διακόσμηση κολλήσαμε σε κάθε πλευρά από ένα αυγό. Ο ταρζανάκος διάλεξε προσεκτικά τους συνδυασμούς των αυγών, αλλά και ποια θα πάνε σε κάθε νονό! Τελικά το μέγεθος των καλαθιών δεν μας ευχαρίστησε ιδιαίτερα γιατί βγήκαν αρκετά μικρά και δεν χωρούσαν μέσα όσα θέλαμε. Έτσι αντί για χερούλι, αφού προσθέσαμε το περιεχόμενο τους, τα τυλίξαμε με τούλι και τα δέσαμε με κορδέλα. Του χρόνου θα τα δοκιμάσουμε 30x30 εκ. 

3. Αυγουλάκια από φελιζόλ 

Ζωγραφίσαμε αυγουλάκια από φελιζόλ με μαρκαδόρους. Αρχικά τα βάλαμε μέσα σε ένα καλαθάκι, αλλά μάλλον θα συνεχίσουμε την κατασκευή και θα τους βάλουμε από ένα καλαμάκι από σουβλάκι ώστε να γίνουν ένα ωραίο πασχαλινό μπουκετάκι για το βάζο.

4. Κάρτα λαγουδάκι

Φτιάξαμε πασχαλινές κάρτες λαγουδάκι. Σε χαρτόνι κόψαμε το σχήμα της κάρτας, που είναι το κεφάλι του λαγού. Σε αφρώδες χαρτί κόψαμε τα μάτια, τη μύτη και το εσωτερικό των αυτιών. Τα κολλήσαμε στην κάρτα με κόλλα στικ και στη συνέχεια κολλήσαμε με υγρή κόλλα τα μουστάκια του λαγού από σύρμα πίπας. Και έτοιμες οι καρτούλες μας!

5. Stencil/σφραγίδα λαγουδάκι

Λαγουδάκι από ρολό χαρτιού υγείας. Χρησιμοποίησα 3 ρολά για δύο λαγουδοκέφαλα. Τα έκοψα στη μέση με το ψαλίδι, δημιούργησα από μία μύτη στα 4 κομμάτια για τα αυτιά ώστε να είναι μυτερά και τα κόλλησα με ταινία και ταινία διπλής όψεως. Λογικά η θερμόκολλα/σιλικόνη θα έκανε καλύτερη δουλειά, αλλά είχαμε ξεμείνει!

Η αρχική ιδέα ήταν να χρησιμοποιηθούν ως στάμπες με τέμπερα σε χαρτί, αλλά τελικά τα παιδάκια μου τα χρησιμοποίησαν σαν στένσιλ στο χαρτί και σχεδίασαν με μαρκαδόρο. Τέλος κολλήσαμε ματάκια για μεγαλύτερη τσαχπινιά. Μάλιστα εκτός από τα κλασικά λαγουδάκια δεν έλειψαν και τα λαγουδάκια-βαμπίρ απο το σπίτι μας (ο ταρζανάκος μου είχε κέφια)!

6. Πόρτα λαγουδάκι

Μετατρέψαμε την πόρτα μας σε έναν τεράστιο πασχαλινό λαγό! Το σχεδιάσαμε σε χαρτί (απλό λευκό Α4), το ζωγραφίσαμε, το κόψαμε και το κολλήσαμε στην πόρτα μας με ταινία. Φτιάξαμε και πασχαλινά λαγουδάκια για να κρατάει ο λαγός μας. Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν και τόσες μέρες μετά ακόμη χαζεύουν και θαυμάζουν την πόρτα μας. Άσε που την έχουν διαφημίσει σε όλους τους συγγενείς που τηλεφωνούν για πασχαλινές ευχές! 

Η ιδέα είναι από μια φωτογραφία που είδα τυχαία στο pinterest, αλλά επειδή δεν έβρισκα πουθενά κάποιο σχέδιο για πατρόν, έφτιαξα από μόνη μου. Μάλιστα ετοίμασα και ένα εκτυπώσιμο για εσάς! Παρακαλώ να είστε επιεικείς με τα σχέδιά μου γιατί είναι όλο φτιαγμένο στο χέρι. Το ανεβάζω περισσότερο σαν ένα μπούσουλα για όποιον θέλει να ασχοληθεί.

7. Διακοσμητικό λαγουδάκι

Φτιάξαμε και έναν λαγό από χαρτόνι και διακοσμήσαμε με αυτόν την πόρτα της κρεβατοκάμαρας. Η κατασκευή είναι πολύ απλή: 2 κύκλοι (ένας μεγαλύτερος για το σώμα του λαγού και ένας μικρότερος για το κεφάλι) και 2 αυτιά. Τα ενώσαμε με συρραπτικό. Στη συνέχεια ζωγραφίσαμε αυγουλάκια, λουλούδια και πεταλούδες, τα κόψαμε και τα κολλήσαμε με κόλλα στικ στον λαγό. Και έτοιμο το στολισμένο λαγουδάκι μας!

8. Καπελάκι λαγουδάκι

Με αυτή την κατασκευή τα παιδάκια μου πραγματικά ενθουσιάστηκαν και εκτός από την δημιουργική απασχόλησή τους, μας έδωσε πολλές ευκαιρίες και για παιχνίδι ρόλων μετά το τέλος της. Σχεδίασα μία φαρδιά λωρίδα στο μήκος του Α4 δημιουργώντας έναν κύκλο στη μέση για το κεφάλι και μία σκέτη για την επέκταση του καπέλου (για να προσαρμοστεί στο κεφάλι). Μετά φτιάξαμε 2 αυτιά μεγάλα και 2 κομμάτια μικρότερα για το εσωτερικό τους. Αφού τα ζωγράφισαν τα παιδιά, τα κολλήσαμε μεταξύ τους με κόλλα στικ. Στο πρόσωπο βάλαμε ματάκια, μύτη από πον-πον και σχεδιάσαμε στόμα και μουστάκια. Τα μουστάκια θα μπορούσαν να γίνουν και από σύρμα πίπας, αλλά το κράτησα πιο απλό. Μετά κολλήσαμε τα αυτάκια στο κεφάλι με υγρή κόλλα και το αφήσαμε να στεγνώσει για να σταθεροποιηθεί. Όταν ήταν έτοιμα απλά μέτρησα το καπέλο στα παιδικά κεφαλάκια και σύρραψα την έξτρα λωρίδα αναλόγως του μεγέθους κάθε παιδιού. Κολλήσαμε και ένα πον-πον στο πίσω μέρος του κεφαλιού για ουρίτσα και έτοιμα τα λαγουδοκαπελάκια μας!

Για την κατασκευή (λόγω έλλειψης λευκού χαρτονιού) χρησιμοποίησα σκληρά εξώφυλλα περιοδικών σε λευκό χρώμα ή σε κάποιες περιπτώσεις απλά κόλλησα μια λευκή Α4 πάνω στο εξώφυλλο. Πάντως χρειάζεται χαρτόνι για να σταθεί καλά στο κεφάλι, γιατί το απλό χαρτί είναι πολύ λεπτό και θα σκιστεί αμέσως.

Και τώρα δύο ωραίες κατασκευές από τα παλιά, από τον παιδικό σταθμό του ταρζανάκου μου:

9. Πασχαλινή κάρτα με αυγουλάκια και γρασίδι

Κόβουμε ένα πράσινο χαρτόνι 26x13 εκ. και το διπλώνουμε στα δύο, ώστε να σχηματιστεί μία κάρτα. Στο μπροστινό μέρος σχεδιάζουμε διαγώνια μύτες (σαν γρασίδι) και το κόβουμε. Μετά σε ένα άλλο χαρτόνι 13x13 εκ., άλλου χρώματος (εδώ κίτρινο) κολλάμε κόκκινα πασχαλινά αυγά. Τέλος, κολλάμε το δεύτερο χαρτόνι εσωτερικά της κάρτας, πάνω στην τετράγωνη πράσινη πλευρά.

10. Καλάθι λαγουδάκι φτιαγμένο από ένα τενεκεδένιο κουτί

Παίρνουμε ένα τενεκεδένιο κουτί (όπως αυτά από τα πουράκια ή τις βρεφικές κρέμες) και το τυλίγουμε με χαρτόνι. Κολλάμε από πάνω ένα χάρτινο λαγουδάκι που να αγκαλιάζει το κουτί, το ζωγραφίζουμε και του βάζουμε πλαστικά ματάκια. Στα χέρια του κολλάμε δύο μεγάλα χάρτινα πασχαλινά αυγά. Στο κάτω μέρος του κουτιού κολλάμε γύρω-γύρω χαρτί γκοφρέ (τέσσερις στρώσεις), κομμένο μέχρι τη μέση σε λεπτές λωρίδες, για να μοιάζει με γρασίδι. Και τέλος προσθέτουμε από πίσω και μια φουντωτή ουρά από βαμβάκι. Και έτοιμο το καλαθάκι! Στο σχολείο το γεμίσανε μέσα με κομμάτια από γκοφρέ και βάλανε το κόκκινο πασχαλινό αυγουλάκι τους (για να μη σπάσει κιόλας).

TIPS:

Αν δεν έχετε όλα τα κατάλληλα υλικά μην πτοείστε. Παραπάνω θα διαπιστώσατε ότι ούτε εμείς τα είχαμε! Απλά χρησιμοποιήσαμε ότι είχαμε στο σπίτι από στοκ υλικών κατασκευών, απλό χαρτί Α4, περιοδικά και λίγη φαντασία! 

Αν τώρα δεν έχετε εκτυπωτή, επίσης δεν πειράζει! Εγώ πλέον λόγω έλλειψης ανοίγω στον υπολογιστή το εκτυπώσιμο αρχείο (ή τη φώτο), βάζω μια κόλλα χαρτί Α4 πάνω στην οθόνη και με ένα μολύβι κάνω την γνωστή από το Δημοτικό "αντιπατάρα", δηλ. απλά αντιγράφω το σχέδιο. Τόσο απλό! Οπότε δικαιολογίες δεν υπάρχουν! Ώρα για δημιουργία!

Αν θέλετε να δημιουργήσετε με τα παιδάκια σας και στην κουζίνα, ρίξτε μια ματιά στα κουλουράκια λαγουδάκια μας!

Εκτυπώσιμα:

Καλό Πάσχα και Καλή Ανάσταση!

DIY Στολή δεινόσαυρος T-rex

Πρόπερσι στις Απόκριες αποφάσισα να κάνω την πρώτη μου απόπειρα ραψίματος στολής και φυσικά ο 4χρονος τότε ταρζανάκος μου με έριξε στα δύσκολα. Μου ζήτησε να του φτιάξω μια στολή T-rex πορτοκαλί «με μαύρα αγκάθια, μαμά» και να έχει και ένα μεγάαααλο κεφάλι (με δόντια και τα παρελκόμενα, πλήρες σετ)! «Μήπως θα ήθελες κουκούλα με μάτια πάνω; Γιατί θα ζεσταθείς πολύ να φοράς το κεφάλι...» του είπα εγώ που σκέφτηκα ναι μεν τη γκρίνια που με περίμενε από το άβολο κεφάλι (θα ζεσταίνεται, θα ιδρώνει, δεν θα βλέπει καλά, θα δυσκολεύεται στις κινήσεις κ.ο.κ. και φυσικά δεν θα θέλει να το βγάλει!), αλλά και το τι με περίμενε κατασκευαστικά... πως θα έφτιαχνα εγώ μια τέτοια στολή με μεγάλο κεφάλι;;; Όσο και αν προσπάθησα να τον πείσω ήταν ανένδοτος, «θέλω να φορέσω ένα πολύ πολύ μεγάλο κεφάλι και να κάνω βοοοοοοοο (φωνή δεινόσαυρου κατά ταρζανάκο)». Τι να κάνω η μάνα; Έψαξα στο pinterest, μπας και βρω καμιά ιδέα. Και βρήκα πολλές! Και τις συνδύασα, όπως με βόλευε. Και έβαλα και δικά μου. Καιιιιι ταρατατάαα τατάαααα..... έτοιμη η στολή T-rex πορτοκαλί με μαύρο και κεφάλι («όχι κουκούλα, μαμά»).

Για τα υφάσματα πήγα και πάλι στο γνωστό μαγαζί στο κέντρο της Αθήνας με 1ευρώ/μέτρο και πήρα φούτερ σε πορτοκαλί και μαύρο ζέρσεϊ. Λευκό είχα στο σπίτι κάποια ρετάλια σε χοντρό σταθερό ύφασμα.

Ξεκίνησα με την ουρά. Χρησιμοποίησα την ιδέα που βρήκα σε αυτό το blog και ακολούθησα τις οδηγίες για τα «αγκάθια» ή περίπου (πάλι έκανα τα δικά μου, θα δείτε παρακάτω).

Για την ουρά μέτρησα 55 εκ. μήκος και 30 εκ. φάρδος διπλωμένο (στο πιο φαρδύ μέρος). Το ύφασμα που αγόρασα ήταν συνεχόμενο, σαν σωλήνας (δεν τελειώνει στο φάρδος, έχει μόνο μήκος), οπότε αυτό με βοήθησε πολύ με το κόψιμο. Μέτρησα, λοιπόν, σε μια άκρη τις διαστάσεις και έφτιαξα μια τριγωνική ουρά.

Για τα «αγκάθια» έκανα το σχέδιο που δείχνει στο παραπάνω blog, δηλ. μέτρησα 6,5 εκ. βάση τριγώνου και 1,3 εκ. περίπου κενό ενδιάμεσα. Όμως επειδή ήθελα περισσότερα αγκάθια και είπα να τελειώνω γρήγορα (εδώ γελάμε!) το έκανα διπλό, οπότε δύο σειρές αγκάθια. Στο μαύρο ύφασμα, λοιπόν, μέτρησα πάλι 55 εκ. μήκος και 19 εκ. φάρδος διπλωμένο (για 2 σειρές αγκάθια, που χωρίζονταν στα 9,5 εκ.). Αν σας μπέρδεψα, μην ανησυχείτε, και γω μπερδεύτηκα... δεν είμαι για γεωμετρία τελικά! Κάντε το όπως μπορείτε εσείς καλύτερα! Μετά από τόσα μετρήματα αυτό που διαπίστωσα είναι ότι τελικά είχε τόση δουλειά που κάλλιστα θα μπορούσα να ράψω ένα-ένα τριγωνάκι, όπως είχα σκεφτεί εξ αρχής, και μάλλον στον ίδιο χρόνο. Ουφ! Η τόση σκέψη με κούρασε!

Μετά γέμισα τα αγκάθια με γέμισμα μαξιλαριών και τα έραψα από μέσα στη ραφή της ουράς. Γέμισα και την ουρά με γέμισμα μαξιλαριών, αγορασμένο πάλι από το κέντρο της Αθήνας (το οικονομικότερο που έχω βρει είναι 4 ευρώ/κιλό).

Το σχέδιο που σκέφτηκα για την κυρίως στολή ήταν αμάνικο και χωρίς πόδια, σε στιλ φουστανάκι (για να μπορεί να πάει στην τουαλέτα) και να φοράει από μέσα μαύρο παντελόνι και μπλούζα με μαύρα μανίκια. Ως μπούσουλα για το πατρόν πήρα έναν υπνόσακο του ταρζανάκου μου (που του ήταν άνετος και χωρούσε και μπλούζα από μέσα) και άφησα και ακόμη ένα δάχτυλο περιθώριο στο κόψιμο. Σχεδίασα το ίδιο σχέδιο για μπρος και πίσω, αλλά στο μπροστινό μέρος το άφησα ένα ενιαίο κομμάτι, ενώ στο πίσω το έκοψα στη μέση, ώστε να ράψω ουρά και αγκάθια ανάμεσα στα δύο μισά. Και φυσικά διόρθωσα τη λαιμόκοψη μπροστά για να μην τον πνίγει.

Για το μπροστινό μέρος, η ιδέα ήταν να ράψω και ένα μεγάλο οβάλ μαύρο ύφασμα για την κοιλίτσα του δεινόσαυρου. Τελικά όμως δεν το πρόσθεσα γιατί μας άρεσε το φωτεινό πορτοκαλί.

Για το πίσω μέρος, πρώτα πρόβαρα στον ταρζανάκο μου την ουρά για να δω που θα κάτσει καλύτερα, ώστε να μην πατιέται και τελικά το σωστό σημείο είναι περίπου στην ουρίτσα (έλα ρε, σοβαρά... μα γιατί το λέμε έτσι...??? χαχα!!!). Μετά το καρφίτσωσα όλο και με τα αγκάθια και το τοποθέτησα πάνω του. Επειδή η ουρά έχει και λίγο βάρος τελικά την έραψα λίγο πιο μέσα στη βάση της για να κρατιέται καλύτερα. Και επίσης μετά την πρόβα αφαίρεσα και ένα από τα αγκάθια, το πάνω-πάνω για να βάλω κόπιτσα, ώστε να χωράει να μπει το κεφάλι του παιδιού στη στολή, μιας και μπροστά είναι μέχρι πάνω στο λαιμό, δεν έχω αφήσει κενό. Αυτό ήταν και το πιο «δύσκολο» ράψιμο λόγω όγκου ουράς. Όλη η υπόλοιπη στολή ράφτηκε πανεύκολα, αφού ήταν απλά ίσια γαζιά (μόλις τελείωσα το πίσω μέρος απλά το έραψα δεξιά και αριστερά με το μπροστινό). Νομίζω ότι βγήκε πολύ ωραίο και άνετο. Τότε έμπαινε και πάνω απ’ το μπουφάν, οπότε μετά από δυο χρόνια του κάνει ακόμη. Αν άφηνα μεγαλύτερο κενό στα μανίκια (κάτω από τις μασχάλες) ίσως να του έκανε και για ακόμη δυο χρονάκια.

Τώρα πάμε στα δύσκολα... το κεφάλι! Εδώ δυσκολεύτηκα πολύ, κυρίως για το πως να το κάνω. Σκέφτηκα πάρα πολλά, έψαξα άλλα τόσα, συζήτησα τις ιδέες και με τον αντρούλη μου και καταλήξαμε σε ένα συνδυασμό δύο κατασκευών: χαρτονένιο κεφάλι δεινοσαύρου και κράνος ποδηλάτου για να στέκεται καλά η κατασκευή στο κεφάλι [oι ιδέες είναι ένας συνδυασμός από αυτό και αυτό το blog].

Έκοψα μια γωνία από ένα χαρτόκουτο και το μέτρησα να χωράει/σφηνώνει μέσα το κράνος ποδηλάτου. Μετά το μέτρησα και στο κεφάλι του ταρζανάκου μου για να δω πόσο μάκρος έχει η μουσούδα και αν βλέπει [σημαντικό!]. Το προσάρμοσα και ήρθε η ώρα για το κόλλημα. Χρησιμοποίησα κόλλα σε σπρέι, αλλά μετά από πολλές δοκιμές συνειδητοποίησα ότι και η ταινία διπλής όψης κολλάει υπέροχα! Το ύφασμα το κόλλησα από πάνω και γύρω (εκτός από την πίσω πλευρά) και το πέρασα και από μέσα. Από πίσω το έκοψα έτσι ώστε να δημιουργεί «ουρά/χαίτη/καρεδάκι;» (σαν το καπέλο του φαραώ περίπου) για να δίνει μια ενιαία αίσθηση με την υπόλοιπη στολή από κάτω και κόλλησα και εκεί αγκάθια. Τα δόντια δεν τα έκανα χαρτονένια τελικά γιατί δεν στεκόντουσαν καλά, οπότε τα έφτιαξα κατευθείαν από λευκό ύφασμα (σταθερό) και το κόλλησα με διπλής όψης. Στη συνέχεια έκοψα δύο μικρά ρουθουνάκια και μια λωρίδα για βλέφαρα (διπλωμένο ύφασμα και τρυπωμένο) και τα έραψα πάνω στο κεφάλι. Ναι, στο ήδη κολλημένο ύφασμα... θέλω να παιδεύομαι! Διαστάσεις δεν έχω να σας πω, έβλεπα το σχέδιο και δημιουργούσα καταλλήλως! Από το πολύ μου άγχος, δεν έβγαλα ούτε μια φώτο από την χάρτινη κατασκευή (το ξέχασα!). Το θυμήθηκα αφού είχα κολλήσει το ύφασμα και έραβα μάτια/μύτη. Για τα μάτια έκοψα μία σελίδα Α4 στη μέση και έκανα δύο μπαλάκια, τα τύλιξα με το λευκό ύφασμα και τα κόλλησα με διπλής όψης (γύρω-γύρω, σε βλέφαρα και κεφάλι). Με την ίδια ταινία κόλλησα και από μία λεπτή λωρίδα μαύρο ύφασμα πάνω στα μάτια.

Τέλος, κόλλησα το κράνος ποδηλάτου μέσα στο κεφάλι (δεξιά, αριστερά, πίσω και από πάνω), επίσης με ταινία διπλής όψης. Το καλό είναι ότι μπορώ να το ξεκολλήσω όποτε θέλω, οπότε συνεχίζει να είναι λειτουργικό και για το ποδήλατο.

Και έτοιμος ο πορτοκαλί t-rex!

Για τα χέρια και τα πόδια, η ιδέα ήταν να φτιάξω πορτοκαλί φαρδιές λωρίδες, με λάστιχο από μέσα (για να φοριέται και να στέκεται εύκολα) και να ράψω πάνω από δύο μαύρα τριγωνάκια με μαζεμένη τη βάση τους για να δίνουν την αίσθηση των νυχιών. Τελικά δεν το ολοκλήρωσα ποτέ, μιας και με πρόλαβε ο χρόνος και τα πάρτυ. Ίσως όμως τα φτιάξω για να υπάρχουν.

Μετά από εμπειρία πάρτυ να σας πω ότι τελικά είχα δίκιο για το άβολο του κεφαλιού. Χωρίς το κράνος, στις χορευτικές κινήσεις, είχε όλη την ώρα το νου του μη του πέσει το κεφάλι. Και φυσικά όταν του πρότεινα να το βγάλει για να χορέψει πιο άνετα, έκλεγε για πολλή ώρα γιατί δεν ήταν πλέον δεινόσαυρος! Πάλι τα ‘χε ψυλλιαστεί η μάνα! Αυτά στο πρώτο prive party του σπιτιού μας. Στα επόμενα δύο που πήγαμε (και υπήρχε το κράνος), μόλις είδε ότι άρχισε να ενοχλείται μου ζήτησε να του το βγάλω και έληξε το ζήτημα (βέβαια συχνά-πυκνά το ξανάβαζε για λίγο για να είναι σωστός t-rex). Παρόλα αυτά με το κράνος ποδηλάτου έγινε αρκετά σταθερό και χόρευε άνετα, αλλά μετά από ώρα άρχισε να τον γαργαλάει το λουράκι στο λαιμό. Ίσως τελικά να φτιάξω και μια κουκούλα να υπάρχει για τα πάρτυ, για μετά από καμιά ώρα που θα κουράζεται και θα θέλει να χορέψει χωρίς τον όγκο στο κεφάλι.

Πως σας φάνηκε ο πορτοκαλί t-rex μας;

Εσείς τι ψηφίζετε: κουκούλα ή κεφάλι;

Πάρτι Αυτοκινητάκι - Car Party

Όταν ο μικρούλης μας "μπουζούκος" έκλεισε τα 2, για να το γιορτάσουμε διοργανώσαμε ένα πάρτι με το αγαπημένο του θέμα: τα αυτοκινητάκια. Ελάτε να σας δείξω τι ετοιμάσαμε...

Αυτοκινητάκι photobooth

Μιας και τώρα πήρα το βάπτισμα του πυρός με τα photobooth (δείτε εδώ το πρώτο που έφτιαξα) είπα να φτιάξω και πάλι ένα. Ως εμπειρία μου ήταν ευχάριστη και κατά τη διάρκεια της κατασκευής και από τις αντιδράσεις και τα χαμόγελα που έλαβα μετά, οπότε το θεώρησα λιγάκι αυτονόητο να φτιάξω και σε αυτό το πάρτι μας.

Τι έκανα λοιπόν; Μα τι άλλο; Μπήκα στο pinterest (σοκαριστήκατε, ε;) και αφού είδα πολλές ιδέες κατέληξα σε κάποια που μου άρεσε. Μετά μάζεψα τα υλικά και την προσάρμοσα λιγάκι για να γίνει με αυτά που είχα.

Υλικά: χαρτόκουτο, χαρτί γκοφρέ (κόκκινο), χαρτόνι (άσπρο, μαύρο), κόλλα στικ, μαρκαδόρος (μαύρος), ψαλίδι, κοπίδι, χάρακας.

Βρήκα μια μεγάλη κούτα και την άνοιξα. Αποφάσισα που θα φτιάξω την κορνίζα-παρμπρίζ και πόσο μεγάλη θα είναι, τη σχεδίασα με τη βοήθεια του χάρακα, ώστε το πλαίσιο κορνίζας να είναι ίδιο γύρω-γύρω, και το έκοψα με το κοπίδι. 

[Προσοχή! Επειδή το κοπίδι κόβει βαθιά και χαράζει και την από κάτω επιφάνεια, τοποθετήστε από κάτω ένα άλλο χαρτόνι από κούτα και μετά κόψτε. Την έχω πατήσει άσχημα και χαράκωσα για πάντα το τραπέζι μας! Τώρα τα φτιάχνω όλα στο πάτωμα!]

Επειδή χρησιμοποίησα από την κούτα και το κομμάτι μετά την "τσάκιση", δηλ. και το πλαϊνό κομμάτι της, αυτό δημιουργούσε ένα κενό και έκανε όλη την κατασκευή ασταθή. Οπότε έφτιαξα μπαλώματα από το χαρτόκουτο που περίσσευε και τα κόλλησα από πίσω με κολλητική ταινία. Και όλο αυτό επειδή δεν βρήκα το σωστό μέγεθος κούτας, αλλά λίγο μικρότερη. Οπότε όσο μεγαλύτερη η κούτα, τόσο το καλύτερο! Και χωρίς έξτρα δουλειά με μπαλώματα.

Πίσω μέρος του fotobooth με τα "μπαλώματα"/στηρίγματα.

Στη συνέχεια έκοψα το χαρτί γκοφρέ στα κομμάτια που χρειαζόμουν για να καλύψουν την κατασκευή μου: ένα μεγάλο για το κάτω μέρος και 3 λωρίδες για το πλαίσιο της κορνίζας. Πέρασα όλη την κατασκευή με κόλλα στικ (το μπροστινό μέρος) και κόλλησα τα κομμάτια. Ένα-ένα κομμάτι και προσεκτικά, γιατί το γκοφρέ αν προσπαθήσεις να το ξεκολλήσεις σκίζετε. Μετά κόλλησα τις άκρες στο πίσω μέρος και πάλι με κόλλα στικ. Πιστεύω πως αυτό το τελείωμα από πίσω θα μπορούσε να γίνει και με κολλητική ταινία, αλλά είπαμε προσαρμόστηκα σε ότι διέθετα.

Μετά σχεδίασα 2 κύκλους στο μαύρο χαρτόνι και 2 ακόμη στο λευκό. Για πατρόν χρησιμοποίησα το στρόγγυλο σχήμα της κολλητικής ταινίας, την εξωτερική πλευρά για το μαύρο και τον εσωτερικό κύκλο για το λευκό. Έτοιμα τα φώτα του αυτοκινήτου!

Για την πινακίδα έκοψα ένα λευκό χαρτόνι στο μέγεθος που μου άρεσε οπτικά επάνω στην κατασκευή. Πρώτα σκέφτηκα πως θέλω να φαίνεται, δηλ. γράμματα και αριθμοί όπως του αυτοκινήτου με λατινικούς χαρακτήρες. Εγώ χρησιμοποίησα μια συντομογραφία του ονόματος του μικρού μου και τον αριθμό 2 (μιας και έκλεινε τα 2). Μετά το πρόβαρα σε ένα φύλλο χαρτί, πριν το κάνω στο χαρτόνι. Δεν χρησιμοποίησα κάποιο πατρόν, μόνο το μυαλουδάκι μου και το πολύ σταθερό μου χέρι. Μέτρησα όμως προηγουμένως πόσα εκατοστά περίπου χρειάζομαι σε κάθε γράμμα για να βγει συμμετρικό και υπολόγισα το κενό από πάνω και από κάτω (στο χαρτί αυτά γιατί στο χαρτόνι είπαμε χέρι!). Για τον σχεδιασμό χρησιμοποίησα έναν μαύρο μαρκαδόρο των παιδιών μου.

Μετά έκοψα δύο μαύρα ορθογώνια παραλληλόγραμμα για τις ρόδες και μία μαύρη καμπύλη/ημικύκλιο για το τιμόνι του αυτοκινήτου (που είναι μισό). Και εδώ δεν χρησιμοποίησα πατρόν, απλά το μάτι.

Τέλος τα τοποθέτησα όλα στην κατασκευή για να δω που και πως θα τα κολλήσω για να έχω ένα καλαίσθητο αποτέλεσμα. Για τα φανάρια και την πινακίδα χρησιμοποίησα για ακόμη μια φορά κόλλα στικ. Τις ρόδες και το μισό τιμόνι τα κόλλησα από πίσω με ταινία διπλής όψεως.

Το αποτέλεσμα μου άρεσε πάρα πολύ! Τα μικρά μου αγοράκια ενθουσιάστηκαν! Αλλά είδα οτι και οι καλεσμένοι μας το χάρηκαν εξίσου! Κάποιοι φωτογραφήθηκαν σαν σε κορνίζα, άλλοι όπως οδηγούν και κάποιοι "ταξίδεψαν" αραχτοί με τις πατουσίτσες στο ταμπλό. Τα παιδάκια μας θέλανε όλα να οδηγήσουν, με τόσο ζήλο που κάποια στιγμή το τιμόνι, μιας και δεν έστριβε, τους έμεινε στα χέρια! Αλλά ευτυχώς με την ταινία διπλής όψης το τιμόνι ξανακόλλησε και "ούτε γάτα, ούτε ζημιά".

Τούρτα αυτοκινητάκι

Αυτή τη φορά η τούρτα μας ήταν σπιτική (και όχι απ' το κουτί!) και το χάρηκα πολύ! Η ζαχαροπλαστική είναι δημιουργία και απόλαυση!!! Παρόλο που η πρώτη μου σκέψη ήταν κάτι με παντεσπάνι, τελικά κατέληξα σε τούρτα μπανόφι. Απλή, εύκολη και πολύ γευστική επιλογή!

Υλικά:

• 2 πακέτα μπισκότα (εγώ έβαλα digestive)

• 100 γρ. μαργαρίνη/βούτυρο

• 2-3 μπανάνες (αναλόγως μεγέθους)

• 2 κουτιά καραμελωμένο ζαχαρούχο

• 1 κουτί Garni με γεύση σοκολάτα (και τα 2 φακελάκια)

• γάλα (για το Garni)

Για την διακόσμηση: 

• κόκκινα καραμελάκια ή κουφετάκια ή ζαχαρωτά
• 2 μπισκότα τύπου oreo 

Εκτέλεση:

Κάνουμε τα μπισκότα σκόνη/πούδρα (στο μπλέντερ ή σε σακούλα κλειστή και τα πατάμε με τον πλάστη). Λιώνουμε το βούτυρο και το προσθέτουμε στα τριμμένα μπισκότα. Ανακατεύουμε καλά μέχρι να γίνει σαν βρεγμένη άμμος και απλώνουμε το μείγμα στη βάση του ταψιού, πατώντας το με ένα κουτάλι. Το αφήνουμε λίγο στο ψυγείο για να κρυώσει.

Μέχρι να κρυώσει κόβουμε τις μπανάνες σε ροδέλες. Όταν το βγάλουμε από το ψυγείο, απλώνουμε το καραμελωμένο ζαχαρούχο πάνω από το μπισκότο. Στη συνέχεια στρώνουμε τις ροδέλες μπανάνα από πάνω. Μετά απλώνουμε το επόμενο κουτί καραμέλας πάνω από τις μπανάνες (με προσοχή για να μην τις μετακινήσουμε).

Ετοιμάζουμε τη σαντιγί χτυπώντας το περιεχόμενο των φακέλων με την αντίστοιχη ποσότητα γάλα. Για καλύτερο αποτέλεσμα θα χρειαστεί μίξερ, αλλά παλαιότερα το είχα χτυπήσει και στο χέρι με τον αυγοδάρτη και μια χαρά έγινε. Απλώνουμε τη σαντιγί πάνω από την τούρτα και το βάζουμε στο ψυγείο.

Όταν κρυώσει μπορούμε να διακοσμήσουμε (για να μην πάει η υγρασία στα ζαχαρωτά και τα νερουλιάσει). Και μετά βάζουμε την τούρτα πάλι στο ψυγείο.

Για τη διακόσμηση έφτιαξα ένα δικό μου stencil με ένα σχέδιο αυτοκινήτου που βρήκα στο διαδίκτυο. Έκοψα ένα φύλλο χαρτί στο μέγεθος της τούρτας, σχεδίασα το αυτοκίνητο και έκοψα το εσωτερικό του. Στο σημείο που είναι οι ρόδες δεν παιδεύτηκα, το έκοψα στην ευθεία (στη μέση της ρόδας), σαν να μην υπήρχαν. Κράτησα και το χαρτάκι με το κομμάτι του παραθύρου ανέπαφο. Τοποθέτησα το χαρτί με το αυτοκίνητο και το παράθυρο στην τούρτα και πασπάλισα με κόκκινα ζαχαρωτά. Προσοχή στην αφαίρεση του χαρτιού για να μη χαλάσει το σχήμα!

Εύκολη και νόστιμη!

Μικρούλη μου να μεγαλώνεις πάντα όμορφα!

DIY Παιδική Βιβλιοθήκη από τελάρα

Μου αρέσουν πάρα πολύ οι κατασκευές, τα γνωστά DIY “ελληνιστί”. Κάθε φορά που ξεκλέβω λίγο χρόνο, χαζεύω στο ίντερνετ εικόνες από κατασκευές και βιντεάκια. Ειδικά τα βίντεο είναι κόλλημα! Μπορώ να ξημερωθώ παρακολουθώντας μόνο χέρια να φτιάχνουν διάφορα για το σπίτι, μικρά ή μεγάλα. Και πάντα ψάχνω αφορμή να εφαρμόσω και γω κάτι από αυτά που είδα. Έτσι, όταν γεννήθηκε η ανάγκη για μια παιδική βιβλιοθήκη στο σπίτι μας, ήξερα αμέσως τι θα κάνω…

Μας αρέσουν πάρα πολύ τα βιβλία, οικογενειακώς. Αγοράζουμε, δανειζόμαστε, διαβάζουμε συνέχεια! Όμως όσο μεγαλώνουν τα παιδάκια μας αυξάνονται και τα παιδικά βιβλία στο σπίτι μας. Γι’ αυτό αποφασίσαμε να φτιάξουμε μια βιβλιοθήκη για το παιδικό δωμάτιο, στο ύψος των παιδιών για να τη διαχειρίζονται μόνα τους.

Η πρώτη ιδέα που μου ήρθε στο μυαλό ήταν κάτι που είχα πρωτοδεί πριν πολλά χρόνια στο διαδίκτυο (πριν το pinterest φαντάσου): βιβλιοθήκη από πλαστικά τελάρα. Ναι, αυτά που χρησιμοποιούν οι μανάβηδες για να βάζουν τα φρούτα και τα λαχανικά. Πάντα ήθελα να κάνω κάτι με τελάρα, μου αρέσει σαν υλικό. 

Το θέμα μου ήταν που θα βρω τελάρα…; Μετά από μία μικρή έρευνα στο διαδίκτυο έμαθα ότι πωλούνται συνήθως πάρα πολλά μαζί (αφού αφορούν επαγγελματίες), ότι μπορείς να βρεις και μεταχειρισμένα από αγγελίες (αλλά και πάλι σε ποσότητα), ότι βρίσκεις πεταμένα δίπλα σε κάδους σκουπιδιών μετά από λαϊκή αγορά (λογικά όχι σε καλή κατάσταση) ή ίσως κάποιος να πουλήσει/χαρίσει στη λαχαναγορά του Ρέντη μετά από παράκληση! Τα δύο τελευταία είναι οι προτάσεις που επικρατούν στα φόρουμ. Αυτό που τελικά έκανα ήταν να πάω στο μανάβικο της γειτονιάς μου και να ρωτήσω τον μανάβη-παντοπώλη (που λέμε και μια καλημέρα) που μπορώ να βρω τελάρα. Εννοείται ότι μου είπε τις ίδιες εναλλακτικές. Του εξήγησα ότι θέλω μόνο 3 για μια κατασκευή και μου πρότεινε να μου πουλήσει από τα δικά του με 3 ευρώ, δηλ. 1 ευρώ το ένα. Καλό deal για μένα τη δεδομένη στιγμή που δεν ήθελα να τρέχω ψάχνοντας. Επειδή τα τελάρα ήταν ήδη χρησιμοποιημένα, χρειάστηκαν ένα καλό καθάρισμα για να φύγουν χώματα και σκόνες. Έτσι στο σπίτι τα έβαλα στην μπανιέρα και με τη βούρτσα (που καθαρίζω τη μπανιέρα) και απορρυπαντικό τα έκανα ένα ντουζάκι. Τα άφησα στο μπαλκόνι να στεγνώσουν πάνω στην απλώστρα και έτοιμα.

Τα υλικά που χρησιμοποίησα για την κατασκευή ήταν 2 μεγάλα πλαστικά τελάρα, δεματικά και 5 μέτρα λάστιχο.

Χρησιμοποίησα τις φαρδιές πλευρές των τελάρων για πρόσοψη, δηλ. σε οριζόντια θέση. Φυσικά θα μπορούσε κάλλιστα να γίνει και κάθετα, αναλόγως των αναγκών και του χώρου.

Η ιδέα μου ήταν να είναι μια βιβλιοθήκη που ναι μεν να είναι στο ύψος των παιδιών και να μπορούν να διαλέγουν τα βιβλία που θέλουν, αλλά να μην είναι τόσο εύκολο να τα ρίξουν όλα κάτω με μιας. Επειδή εκείνο το διάστημα ο μπουζούκος μου ήταν μωράκι, δεν ήθελα να ρίξει όλα τα βιβλία πάνω του για να μην χτυπήσει. Έτσι το δυσκόλεψα λιγάκι, τοποθετώντας λάστιχα από μπροστά. Τελικά όμως μάθανε γρήγορα τη λειτουργία τους και τα χειρίζονται άριστα.

Έδεσα το λάστιχο στη μια πλευρά στα πλαϊνά (στην πρόσοψη των τελάρων) και το πέρασα συνεχόμενα και διαγώνια 3 φορές από την απέναντι πλευρά και 4 από την πρώτη και το έδεσα κόμπο. Το ίδιο έκανα και στο δεύτερο τελάρο.

Μετά έδεσα τα τελάρα μεταξύ τους με τα δεματικά από πίσω και απ' το πλάι, ώστε να γίνουν σταθερά και να μην χωρίζονται.

Έτσι δημιουργήθηκε μια βιβλιοθήκη με δυο ράφια. Χώρισα τα βιβλία σε «μωρουδιακά» (δηλ. τα μαλακά και αυτά με τις πολύ χοντρές σελίδες) και σε αυτά με τις κανονικές σελίδες (που σκίζονται πιο εύκολα). Τοποθέτησα στο επάνω ράφι τα «μωρουδιακά», ώστε να έχει άμεση πρόσβαση και οπτική επαφή ο μικρός μου (χωρίς να σκύβει), αφού ήταν στο ύψος των ματιών του. Στο κάτω ράφι έβαλα τα «κανονικά» βιβλία που διάβαζε ο ταρζανάκος μου.

Επειδή δεν ήθελα να χαλάσει κάποιο βιβλίο στις ραβδώσεις των τελάρων στη βάση κάθε ραφιού, έκοψα χαρτόνι από μια κούτα και το τοποθέτησα πρόχειρα ως βάση. Και εννοείται ουδέν μονιμότερο του προσωρινού!

Και έτοιμη η παιδική βιβλιοθήκη μας. Λειτουργική, εύχρηστη, ευπροσάρμοστη (στη μορφή και στον χώρο) και φυσικά πολύ οικονομική. Με μόλις 8 ευρώ συνολικό κόστος και μου περίσσεψε και 1 τελάρο. Ήδη την έχουμε γεμίσει τόσο που σκεφτόμαστε οτι ήρθε η ώρα και για το τρίτο ράφι-τελάρο.

Αν έχετε φτιάξει και εσείς παιδική βιβλιοθήκη θα χαρώ να δω τις ιδέες σας!

Και καλά αναγνώσματα!

Dino party - Πάρτι δεινόσαυροι

Ο ταρζανάκος μας έκλεισε τα 4 και για να το γιορτάσει μας ζήτησε ένα δεινοσαυρο-πάρτι (για άλλη μια φορά, ο T-rex είναι κόλλημα!). Γιατί να του το αρνηθούμε; Να λοιπόν τι ετοιμάσαμε για το πάρτι του.

Δεινοσαυρο-προσκλήσεις

Για μένα είναι πραγματικά χαρά να ετοιμάζω προσκλήσεις (από μικρή το είχα αυτό). Αφού καταλήξαμε στην ημερομηνία και την ώρα, στον τόπο διεξαγωγής και φυσικά στο θέμα, έπιασα δουλειά. Κατέβασα διάφορες εικόνες με δεινόσαυρους που βρήκα στο pinterest, κατέληξα ποιους θα χρησιμοποιήσω και τους απομόνωσα σε ξεχωριστές φωτογραφίες, τον καθένα μόνο του, με το edit&create που μου δίνει η εφαρμογή προβολής φωτογραφιών των windows (τόσο απλά). Μετά χρησιμοποίησα το canva.com και σχεδίασα την πρόσκληση, όπως μου άρεσε. Έγραψα και το κείμενο και... έτοιμες οι προσκλήσεις για το dino-party μας! Τις εκτύπωσα σε γυαλιστερό χαρτί (όπως αυτά που φτιάχνουν τα φυλλάδια) για πιο ωραίο αποτέλεσμα.

Dino-photobooth

Αυτό το πάρτι ήταν η ευκαιρία μου να φτιάξω και εγώ photobooth. Εδώ και χρόνια το βλέπω σε διάφορα blogs, στο pinterest, αλλά έχω φωτογραφηθεί κιόλας σε αυτά στα πάρτι της φίλης μου της Τριανταφυλλένιας (που είναι ένα Κορίτσι Mάλαμα). Τα ζήλευα πολύ και περίμενα το σωστό timing για να φτιάξω και γω... και να που ήρθε.

Ως πρωτάρα έφτιαξα κάτι πολύ απλό. Σχεδίασα πάνω σε ένα μεγάλο χαρτόκουτο τηλεόρασης ένα πλαίσιο με 15 εκ. πάχος κορνίζας και έκοψα το εσωτερικό με κοπίδι. Μετά χρησιμοποίησα τις εικόνες των δεινοσαύρων που βρήκα στο pinterest (μαζί με εικόνες από κόκκαλα, πατημασιές και αυγοφωλιές), τις έβαλα όλες σε ένα word (όσες φορές ήθελα την καθεμιά), τις μεγέθυνα όσο ήθελα, τις εκτύπωσα σε γυαλιστερό χαρτί (όπως και τις προσκλήσεις) και τις έκοψα (αυτό πήρε περισσότερο χρόνο γιατί είμαι λίγο τελειομανής με τα κοψίματα). 

Μετά σχεδίασα σε χαρτόνι το όνομα του ταρζανάκου μου και την ηλικία και το έκοψα και αυτό γράμμα-γράμμα. Για πατρόν χρησιμοποίησα το wordart του word προσαρμοσμένο στο μέγεθος που ήθελα με τη βοήθεια του χάρακα που έχει το word. Απλά πράγματα γιατί και γω δεν είμαι γνώστης! 

Αφού τα έκοψα όλα, πήρα πλαίσιο, δεινόσαυρους, κόκκαλα, πατημασιές, αυγουλάκια, γράμματα και αριθμούς και δημιούργησα! Τα τοποθέτησα σε διάφορα σημεία πάνω στο πλαίσιο μέχρι να καταλήξω πως μου αρέσει και τα κόλλησα με κολλητική ταινία από την πίσω πλευρά για να μη φαίνεται. 

Τελικά δεν τα χρησιμοποίησα όλα γιατί παραήταν πολλά. Η αρχική μου σκέψη ήταν να χρησιμοποιήσω και χαρτί γκοφρέ σε διάφορα χρώματα, όμως μου φάνηκε πολύ φορτωμένο, γιατί και οι δεινόσαυροι ήταν πολλοί και πολύχρωμοι. Εξάλλου το φυσικό χρώμα του χαρτονιού ταίριαζε και με το θέμα μας, αφού θύμιζε χώμα. Το αποτέλεσμα ήταν πολύ ωραίο και ο ταρζανάκος μου ενθουσιάστηκε! Όμως και οι καλεσμένοι μας φάνηκαν να το χαίρονται πολύ!

Δεινοσαυροτούρτα χάρτινη

Αυτή η τούρτα δεν έγινε ακριβώς για το πάρτι, αλλά για την προέκτασή του, για το σχολείο. Η ιδέα ήταν να κόψουμε μια τούρτα στο σχολείο για να είναι εκεί όλα τα παιδιά. Όμως στον παιδικό σταθμό του ταρζανάκου μου δεν επιτρέπονται οι τούρτες και τα κεράσματα, παρά μόνο αν τα δίνεις για το σπίτι με σκοπό να ελέγχονται από τους γονείς. Έτσι λοιπόν σβήνουν κεράκια σε μια χάρτινη τούρτα που έχουν για αυτόν τον σκοπό. Επειδή όμως εμείς θέλαμε δεινοσαυροτούρτα, έκατσα και έφτιαξα μία δική μας και την πήγαμε εμείς στο σχολείο.

Για την κατασκευή χρησιμοποίησα χαρτόκουτο. Σχεδίασα 3 στρογγυλές βάσεις με διαβήτη (γιατί η τούρτα ήταν διώροφη) και 2 λωρίδες για το ύψος της τούρτας που τις τύλιξα κυλινδρικά για να πάρουν σχήμα. Μετά τα κόλλησα όλα μεταξύ τους με ταινία συσκευασίας, αρκετές φορές για να γίνει σταθερό. 

Στη συνέχεια πέρασα την τούρτα με κόλλα σε στικ και κόλλησα χαρτί γκοφρέ, διπλό για να μη φεγγίζει. Ξεκίνησα τυλίγοντας την οροφή, μετά τον επάνω όροφο, στη συνέχεια τη βάση και τέλος τον πρώτο όροφο, ώστε να μην φαίνονται οι ενώσεις στα κολλήματα. Στο πάνω μέρος του κάτω ορόφου, έκοψα το γκοφρέ σε μικρές λωρίδες για να δίνει την αίσθηση του γρασιδιού. 

Τέλος διακόσμησα την τούρτα με δεινόσαυρους, κόκκαλα, πατημασιές (από το pinterest όπως παραπάνω) και τον αριθμό 4. Τα κεράκια τα στερέωσαν στο σχολείο στην κορυφή της τούρτας με πλαστελίνη.

Τούρτα με T-rex

Την αλήθεια μου θα την πω! Φέτος για την τούρτα δεν έκανα κάτι φοβερό. Ούτε καν την «έφτιαξα»... Ενώ είχα στο μυαλό μου πολλές ιδέες και έψαχνα κι άλλες, εκεί που ήμουν έτοιμη να καταλήξω κάπου, να σου η άτιμη η αρρώστια μας χτυπάει την πόρτα και έχω τα ζουζούνια μου με πυρετό όλη τη βδομάδα πριν το πάρτι. Οπότε έφτιαξα ότι καλύτερο μπορούσα και την τούρτα την άφησα τελευταία. Και έτσι με άφησε και αυτή!

Λοιπόν για να προλάβω με τους χρόνους πήρα τις έτοιμες τούρτες από το σούπερ μάρκετ που τις φτιάχνεις μόνος σου προσθέτοντας λίγα υλικά και απλά έφτιαξα από πάνω με χρωματιστά κουφετάκια την μορφή ενός T-rex. Αντέγραψα σε χαρτί Α4 μία σιλουέτα T-rex που βρήκα στο διαδίκτυο και έκοψα προσεκτικά το εσωτερικό του, ώστε να δημιουργηθεί το stencil. Το έβαλα πάνω στην τούρτα και έριξα τα χρωματιστά κουφετάκια. Τόσο απλό! Προσοχή μόνο καθώς αφαιρείτε το χαρτί να μην χαλάσει το σχήμα. 

Εμένα μου φάνηκε υπερβολικά απλή και απογοητεύτηκα από τον εαυτό μου (miss πρέπει-να-είναι-όλα-τέλεια), αλλά ο γιόκας μου ενθουσιάστηκε, οπότε αυτό έχει σημασία! Και από γεύση απλά έσκισε (εγγύηση το κουτί). 

Και τώρα δύο ιδέες που μου άρεσαν πολύ και είχα σκοπό να τις φτιάξω, αλλά λόγω χρόνου δεν πρόλαβα.


Μπισκότα με δεινοσαυρο-απολίθωμα

Φτιάχνουμε τα μπισκότα μας και από πάνω πατάμε (σαν στάμπα) το σώμα ενός μικρού δεινόσαυρου (παιχνιδιού) ή το αποτύπωμα της πατούσας του και ψήνουμε. Για επιπλέον εφέ μπορούμε να "βάψουμε" το σχέδιο με χρώμα ζαχαροπλαστικής.


Κόκκαλα δεινοσαύρων για ανασκαφές

Αυτή η ιδέα με ενθουσίασε! Μπορούμε να φτιάξουμε σπιτικά "κόκκαλα δεινόσαυρου", να πλάσουμε τη ζύμη, να τα ψήσουμε στο φούρνο, να τα βάψουμε και να οργανώσουμε ένα παιχνίδι ανασκαφών για μικρούς παλαιοντολόγους.
Η συνταγή είναι η απλή ζύμη αλατιού: 2 φλιτζάνια αλεύρι, 1 φλιτζάνι αλάτι, 1 φλιτζάνι νερό. Ψήνουμε στους 120 °C για 3 ώρες. 

Αυτό ήταν το δεινοσαυρο-πάρτι μας! 
Ελπίζω να σας έδωσα τροφή για σκέψη και δημιουργία και για τα δικά σας πάρτι!

Χρόνια πολλά στον μικρό μας παλαιοντολόγο!